Als vissen, net als wij, ook zoiets als een sociale ladder zouden kennen, dan was de tarbot al lang opgezwommen richting Wassenaar, en was de wijting achtergebleven voor de kust van Scheveningen. De wijting kent een bedroevend lage status, maar heeft zelf helaas niet de kracht noch de souplesse om hogerop te komen. Het is namelijk een buitengewoon blessuregevoelig wintervisje, dat bovendien snel bederft. In die zin is de wijting een beetje de Arjen Robben van de Noordzee – want talent heeft de wijting ontegenzeglijk.

Gelukkig zijn er chef-koks als Herman den Blijker en Gert-Jan Cieremans (Cottontree Mer), die het graag opnemen voor de zwakkeren en in de wijting de delicatesse zien die het zijn kan, mits gekoesterd door een kokshand van fluweel. Uiteraard is de wijting geschikt voor kibbeling en lekkerbek – gefrituurd heeft immers elke vis wel iets – maar het verborgen karakter zit ‘m onder die goudzilveren huid, waar de wijting zijn verfijnde, beetje zoete smaak prijsgeeft. Eenmaal bereid met liefde en toewijding, blijkt dit zwarte schaap van de familie der kabeljauwen een zeer plezierige verrassing op elk feestmaal.

Als u zich wilt laten overtuigen, raadt Dagblad070 u aan naar Vissch 2017 te gaan, het festival op de visafslag van Scheveningen ter promotie van de Noordzeevis, dat vandaag (zaterdag 7 oktober) nog tot 22 uur doorgaat en morgen (zondag) tot 19 uur. De wijting staat er vandaag en morgen centraal.

Mocht u na Vissch 2017 enthousiast zijn geraakt en zelf een wijting willen bereiden, zorg dan dat u een verse koopt: glimmende ogen, helderrode kieuwen en glanzende huid.

Pierre Wind opende gisteravond Vissch 2017.

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email