De rechter heeft afgelopen donderdag uitspraak gedaan in de zaak Mitch Henriquez. Er zijn in deze zaak louter verliezers. De tragiek voelde je tijdens de uitspraak bijna door het televisiescherm heen. Het is zowel voor de nabestaanden als voor de betrokken politieagenten een diep menselijk drama.

Typerend was dat dit vervolgens door sommigen weer als een ‘vrijbrief’ werd gezien om ‘s avonds naar de Schilderswijk (proberen) te komen om te demonstreren.

Ik heb mij daar altijd over verbaasd hoe mensen van buiten de wijk het idee kunnen hebben dat je maar naar de Schilderswijk moet komen, indien je je maatschappelijke frustraties wilt uiten.

Henriquez is 2,5 jaar terug niet in de Schilderswijk gearresteerd (en overleden), maar in het Zuiderpark (stadsdeel Escamp). Maar dan ga je  blijkbaar niet demonstreren voor het politiebureau Zuiderpark, maar demonstreren, of rellen, in de Schilderswijk. Ik zag deze week een foto van een spandoek boven een viaduct in de Schilderswijk met de tekst ‘No justice no peace, all cops are bastards’. Ik vroeg me af: menen ze dit nu echt? Kun je strijden voor rechtvaardigheid, terwijl je anderen generaliseert en daarmee onrechtvaardig behandelt?

Hoe zouden de demonstranten van buiten de wijk het hebben gevonden als het hun eigen kinderen waren die te maken hadden gehad met de chaos en het geweld die de Schilderswijk teisterden na de dood van Mitch Henriquez? Zouden ze er dan nog steeds vrede mee hebben?

Als je ziet hoe afgelopen donderdag de wijk weer paraat was voor eventuele ongeregeldheden, dan is mijn enigszins gepikeerde kerstboodschap dit jaar dan ook: Kap nâh!

Ga in de toekomst maar lekker op de hei rellen, en laat de Schilderswijk vanaf heden definitief met rust.

Fijne Kerstmis!

Print Friendly, PDF & Email