Zeker weten, doe ik het niet, maar ik vermoed dat we dit jaar het 25-jarig jubileum vieren van betaald parkeren voor bewoners in ’t Benoordenhout. Het kan ook al langer zijn dat je jaarlijks een vergunning moet kopen om je auto in de buurt van je woning te mogen laten staan.

De gemeente Den Haag hanteerde bij de introductie het excuus, dat hiermee kon worden voorkomen dat werknemers van kantoren in de buurt hun auto bij ons voor de deur zetten. Van ’s morgens negen tot ’s middag zes was het voortaan betaald parkeren geblazen. De gemeente deed dat dus eigenlijk voor ons. Om de overlast voor ons te beperken.

Maar dat was een kulargument. Zo die kantoorauto’s al bij mij in straat werden geparkeerd, dan gebeurde dat pas nadat ik zelf met de wagen naar mijn werk was vertrokken. Ik had overdag geen last van de parkeerdruk. Ik had geen last van kantoormensen uit de omgeving. Ik was er simpelweg niet. Evenals de meeste werkende mensen in de buurt. 

Ik had daarentegen ’s avonds last van mijn buren. Want die hadden bijna allemaal ook een auto. Soms zelfs twee. Die kwamen allemaal aan ’t eind van de middag van hun werk en moesten hun vervoermiddel kwijt. Net als ikzelf en mijn vrouw. Dus die buren hadden op hun beurt weer last van ons. Het probleem van de parkeerdruk, werd dan ook allesbehalve opgelost met een betaalde parkeervergunning.

Het spekte wel de gemeentekas met een paar honderd euro per vergunning per jaar. Pas veel later werd de vergunning voor de eerste auto goedkoper en voor de tweede auto een heel stuk duurder. Ook dat loste het probleem van de parkeerdruk niet op. Dat is gewoon iets waar je mee leert leven. Als je ’s avonds nog even weg moet, ben je bij terugkeer de sigaar. Dan moet je om de hoek, een straat verderop of nog erger een plek vinden. Ach, je komt zo wel sneller aan je 10.000 stappen per dag.

Olievlek

Inmiddels heeft deze schijnoplossing van de gemeente zich als een olievlek over de hele stad verspreid. Stopte je in vroegere tijden uitsluitend in drukke winkelstraten geld in parkeermeters, nu is ’t echt in heel Den Haag speuren naar een plek waar je niet hoeft te betalen. Wat de gemeente ook beweert, betaald parkeren is in mijn optiek gewoon een melkkoe.

Wijk na wijk kreeg bordjes aan het begin van elke straat met de mededeling dat je op bepaalde tijden moet betalen. In het Bezuidenhout tref je straten waar je van 9.00 uur in de ochtend tot 14.00 uur ’s middags moet betalen. In het Statenkwartier moet je juist vanaf 13.00 uur de portemonnee trekken. Telkens met het excuus dat hiermee de parkeerdruk wordt aangepakt.

Langzaam maar zeker veranderen of verdwijnen nu ook de tijdvakken van onbetaald parkeren. Want het is natuurlijk beter voor de schatkist van gemeente als in het Bezuidenhout ook na 14.00 uur de kassa rinkelt. In mijn eigen straat is het tijdvak betalen inmiddels van 18.00 uur opgerekt naar 24.00 uur. Zo worden we als brave burger telkens meer uitgeknepen.

Moerwijk

Onlangs reed ik naar mijn autoreparateur in Moerwijk. Die is gevestigd in een gaarde, waar aan één kant van de straat uitsluitend bedrijven zijn gevestigd. Langs het trottoir voor die bedrijven gold tot voor kort een parkeerverbod. Aan de overzijde van die straat zijn over de volle lengte van de straat parkeerhavens. Die worden nauwelijks gebruikt door bewoners, want ze liggen aan de achterzijde van hun woning. Alle ruimte dus voor bezoekers van de bedrijven.

Sinds kort geldt ineens aan beide zijden van deze gaarde betaald parkeren van 18.00 tot 24.00 uur ’s avonds. Er bestaan meer straten waar zo’n avondklok bestaat, zoals de Houtrustweg. Daar is het om te voorkomen dat buurtbewoners er het hele jaar hun camper, caravan of aanhanger stallen. Maar in het armlastige Moerwijk en wijde omgeving is ’t dun gezaaid met campers en caravans. Dus dat kan de kwestie niet zijn geweest.

Wat dan wel? En hoe bestaat het dat een straatzijde waar eerst een parkeerverbod gold, nu ineens wel benut mag worden omdat het parkeren geld oplevert. Voortaan moeten mensen die hun auto hier aan het eind van de middag alvast droppen voor een reparatie, apk of nieuwe banden de volgende dag hun portemonnee trekken. Moeten auto’s waarvan de reparatie dagen in beslag neemt, ’s nachts binnen in de werkplaats blijven staan op straffe van een parkeerbon.

Om het nog gekker te maken is zelfs de volledige Erasmusweg - waar zeker aan de groenstrook-kant nauwelijks een geparkeerde auto te vinden is - nu ’s avonds betaald parkeren geworden. Toch zeker niet om de parkeerdruk te reguleren? Je kunt er vergif op innemen dat de met camera’s uitgeruste auto’s van de parkeercontrole ’s avonds deze kant op worden gestuurd.  

Mariahoeve

Het starre geldbeluste denken op het stadhuis bereikte onlangs zijn hoogtepunt, toen de grotendeels parkeergeld-vrije oase Mariahoeve onder de loep werd genomen. Zelfs de aangrenzende wijk Marlot, waar ze niet eens weten wat parkeerdruk betekent, zou eraan moeten geloven. 

Mensen die daar - hoera-hoera - van hun garage een extra kamer hadden gemaakt en hun versteende oprit tot een fraaie duurzame tuin transformeerden, zaten al in zak en as. Want die konden per 1 december aanstaande niet eens een parkeervergunning krijgen, omdat ze ‘op papier’ immers konden parkeren op eigen terrein. En daar valt niet over te praten!

De buurt heeft voorlopig het rigide parkeerbeleid voor Mariahoeve met een petitie weten op te schorten. Zelfs de eigen partij van de inmiddels verdwenen wethouder, was het niet met hem eens. En ik verwacht dat het betaald parkeren in Mariahoeve en Marlot in elk geval de komende vier jaar van de baan is. 

Want mocht de nieuwe wethouder parkeerbeleid Adeel Mahmood (van de partij DENK) ’t in zijn hoofd halen het snode plan van zijn voorganger door te zetten, dan vindt hij in ’t nieuwe college van B & W vast en zeker de vijf wethouders van Hart voor Den Haag tegenover zich. De twee enorme promotiebussen van Richard de Mos staan immers permanent geparkeerd op de Bezuidenhoutseweg: op ’t stuk bij Mariahoeve waar geen betaald parkeren geldt.