Hedendaags feminisme

28 July 2026, 09:57 uur
Columns
mainImage

De eerste feministische golf is aan Nel en mij niet voorbijgegaan. We zagen er allebei het logische van in. Nel ging V.O.S.*-cursussen geven en ik probeerde me in te zetten in het huishouden.

Zichtbaar solidair

Op het congres van mijn onderwijsvakbond (ABOP) verschenen ook steeds meer militante feministes, die vrijwel allemaal een communistische achtergrond (CPN) hadden. Dat in het Oostblok vrouwen ook duidelijk een bijrol speelden, deerde hen niet.

Een apart verschijnsel was dat hun echtgenoten of partners allemaal hun solidariteit met de feministes toonden door demonstratief te gaan zitten breien of kantklossen. Ook onder deze opzichtige handwerkers waren enkele prominente CPN'ers. Voorzichtig merkte ik tegen een partijgenoot (PvdA) op dat zo heel duidelijk in communistische ogen de goeden van de slechten werden gescheiden. Op dat congres werd ook Ellen Vogelaar, bestuurslid van de CPN, tot betaald bestuurster van de bond gekozen. Ze zou het tot voorzitter schoppen en daarna zelfs tot minister (PvdA). Het feminisme heeft ze in haar latere carrière terzijde geschoven, haar neiging anderen te vertellen hoe ze dienen te leven niet.

Komst islam

Toen de eerste moslims ons land binnenstroomden, ontstond er binnen de feministische club een ideologisch probleem. De onderdrukte klasse van moslims moest volgens de marxistische doctrine worden geholpen in hun strijd tegen de onderdrukkende klasse (de oorspronkelijke bewoners van ons land), maar de onderdrukte klasse vertoonde uitermate vrouwonvriendelijke trekken. De vrouw heeft volgens hun profeet Mohammed geen recht op seksualiteit en is "de akker van de man" (2:223).

Die ongelijkheid werd duidelijk zichtbaar door de verplichte hoofddoek voor vrouwen. Merkwaardig genoeg verkozen de feministes de klassensolidariteit boven de feministische solidariteit. Eerst moest die arme, onderdrukte en uitgebuite klasse van islamitische arbeiders door de uitverkoren voorhoede van socialistische denkers worden geëmancipeerd en dan zou de vrouwenemancipatie vanzelf wel volgen.

Kritiek werd terzijde gelegd met het excuus dat vrouwen zelf voor een hoofddoek en een ondergeschikte positie kozen; het was hun vrije keuze! Dat zelfs kleine meisjes een hoofddoekje moesten dragen, werd genegeerd. (Keuze van de moeder?)

Groepsdwang

In mijn wijk zie ik steeds meer volledig gesluierde vrouwen. Toen ik nog les gaf, hoorde ik van mijn leerlingen dat er een sterke sociale controle is. Mannen worden in de moskee en het koffiehuis aangesproken op de kleding van hun dochters en vrouwen. De resultaten kennen en zien we. Laila Gül heeft ons er ook over verteld. Ook bij vrouwen onderling ontstaat een soort rivaliteit: wie kan zich het best manifesteren als aanhanger van hun profeet? Helemaal gesluierd ben je de meest gelovige. Op het schoolplein van de islamitische scholen wordt de ideologische strijd gestreden en zichtbaar.

Feminisme

Dit alles is gaande onder kritiekloze instemming van feministen. Boos zijn als er een verkeerd woord wordt gebruikt, maar wegkijken als meisjes worden uitgehuwelijkt. Dit jaar nog bestaat er een grote kans dat ongeveer 2000 Nederlandse meisjes in het land van hun ouders onverdoofd worden besneden, c.q. genitaal verminkt. Ouders die hun dochters dit aandoen, hebben in ons land niets te zoeken en moet het Nederlanderschap of de verblijfsvergunning worden ontnomen. Als het kan, moeten zij door de rechter uit de ouderlijke macht worden gezet. Meisjes die vermoeden wat er gaat gebeuren en het huis uit vluchten, moeten door de staat worden opgevangen.

Deze voorstellen komen niet van hedendaagse feministes.
Die maken zich druk over gendervrije toiletten.

*Vrouwen oriënteren zich op de samenleving