Met veel bombarie liet Hart voor Den Haag onlangs weten dat ADO-icoon Lex Schoenmaker lijstduwer wordt voor die partij. Eerder vervulde ‘Sexy Lexy’ die rol voor het CDA, maar hij blijkt nu van de christen-democratie te zijn bekeerd tot het rechts-populisme. 

Op de fansite ‘Club achter de duinen’ werd bij dit nieuws al snel de grap gemaakt dat Lex vroeger teveel kopballen heeft gemaakt en hersenschade heeft opgelopen, maar die sneer was binnen de kortste keren weer verwijderd. Bij ADO-supporters is Lex nog altijd heilig.

Lex Schoenmaker is niet de eerste ex-voetballer die wordt ingelijfd bij de club van oud-PVV’er Richard de Mos. Ook Cock Jol maakte onlangs bekend zich als lijstduwer te gaan inzetten voor Hart voor Den Haag. En voormalig ADO-verdediger Tom Beugelsdijk staat bij Hart voor Den Haag zelfs op de kandidatenlijst.

Politieke slimheid en strategisch inzicht kun je Richard de Mos niet ontzeggen. Met zoveel ADO-bloed binnen zijn aanhang, harkt hij bij de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen ongetwijfeld een deel van de harde kern binnen; een groep die over het algemeen niet snel de gang naar de stembus maakt. Maar Richard de Mos is een jongen van de gestampte pot die net als Midden-Noord wel van knallend vuurwerk houdt.

Hindoestanen

Richard richt zijn pijlen op meer doelgroepen. Al eerder lijfde hij een Hindoestaanse huisjesmelker in, die met zijn opvattingen niet zo goed op zijn plaats bleek bij de Partij van de Arbeid. Daarmee zit Hart van Den Haag meteen gebeiteld in de Hindoestaanse wijk Transvaal, want Hindoestanen stemmen bij voorkeur op een Hindoestaan. Dat wisten ze een halve eeuw geleden al bij de PvdA en het CDA en ’t trucje gaat nog steeds op.

Maar er is meer dan ADO-aanhang en de Hindoestaanse doelgroep: al jaren heeft Richard de Mos een warme band met Turkse horeca-ondernemers; een band zo warm dat het ‘m bijna de kop kostte; hij werd verdacht van corruptie en moest zijn wethouderschap opgeven. Dat hij tot in hoger beroep werd vrijgesproken maakte het persoonlijk leed niet ongedaan.

Hoewel Turken en Marokkanen in het dagelijks leven niet altijd elkaars grootste vrienden zijn, is ook het Marokkaanse dwarsdeel goed vertegenwoordigd bij Hart voor Den Haag. Rachid Guernaoui werd, boos weggelopen bij D66, zelfs wethouder namens Hart voor Den Haag. Ook hij werd echter de dupe van de corruptie-verdenking.

Lamlendigheid

Ik twijfel er niet aan dat Hart voor Den Haag bij de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart flink gaat scoren; vermoedelijk wordt 't opnieuw de grootste partij. Dat is dan niet alleen te danken aan de slimme aanpak van De Mos, het valt ook te wijten aan de lamlendigheid van de andere partijen. Hart voor Den Haag staat al minstens een jaar in de verkiezingsmodus, timmert permanent aan de weg. Vaak met een hoop onzin, maar ook onzin trekt de aandacht van de media.

Het moet dan extra zuur zijn dat Richard de Mos en Rachid Guernaoui straks waarschijnlijk niet toe kunnen treden tot een college van burgemeester en wethouders. De mannen zijn weliswaar vrijgesproken van corruptie, maar wel veroordeeld voor het schenden van ambtsgeheimen. De straf die daarop staat, is dat je geen Verklaring Omtrent Gedrag kan krijgen en die VOG is tegenwoordig noodzakelijk om als wethouder beëdigd te kunnen worden. 

Hoge Raad

De jurist Guernaoui zag die bui al hangen en vocht de veroordeling tot aan de Hoge Raad aan, maar haalde deze week bakzeil. Als Rachid zijn zaak had gewonnen, had Richard de Mos zich met kracht kunnen beroepen op ‘gelijke monniken, gelijke kappen’. Nee dus. 

Dat heeft wel iets triest, want de politici die niet ‘lekken’ (weliswaar meestal naar de media en niet naar ondernemers, zoals bij De Mos en Guernaoui) zijn - zo weet ik uit eigen ervaring - op de vingers van één hand te tellen. Maar de kans is groot dat zelfs met de mooiste verkiezingswinst bij Hart voor Den Haag straks hun beste stuurlui aan de wal moeten blijven staan.