Dagblad070 | Van Daalen

Van Daalen

mainImage

Als u dit leest, dan heb ik mezelf hopelijk aan de haren uit het moeras van de twijfel getrokken. Want ja, de biografie van Van Heutsz is uit en wat nu? Die vraag komt elke dag binnen in de mail en de vraag zit ieder uur in mijn hersens.

Een nieuw boek moet, voor mijn geestelijke gezondheid. Het geeft mij een doel en mijn leven zin en betekenis, dat is inderdaad best zwaar maar daarom is het nog wel zo. Wanneer ik niet aan een boek werk, ben ik stuurloos. Dan kan ik wel van alles doen op een dag, en zo'n dag vult zich dan vanzelf, waardoor ik 's avonds niet meer weet wat ik nou eigenlijk met de tijd heb gedaan. Dat heb je niet als je vier jonge kinderen thuis hebt, inderdaad.

We doen allemaal iets anders met het leven, en idealiter is dat een keuze. Voor mij is dit soort leven ideaal: thuis vol boeken en rust, buitenshuis lezers ontmoeten en archieven doorspitten. Hier zwijgen, daar praten.  Wonen met mijn lieve huiskater Bert, die van stilte houdt en kopjes geeft aan boeken. Een saai leven. Ik ben een saaie vrouw. Geen gezin, geen auto, geen televisie, geen radio, geen magnetron. Ik heb internet, twee pannen en een fluitketel. En een fiets.

Deze weken verschijnen hier en daar recensies van de biografie van Van Heutsz. Ik vrees het interview met de vraag wat ik nu doe. Want ik kan moeilijk beslissen. Er is een Haagse schrijfster van vroeger naar ik wie nieuwsgierig ben, er zijn militairen uit de Oost die aan me trekken  en dan is er ook nog Frits van Daalen, een van de hoogste Indische militairen, als pensionado wonend in Den Haag en ooit de vertrouweling van Van Heutsz. Ze kregen een flink conflict. Van Daalen verloor en zweeg. En u weet: de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars, dus nu hebben we vooral het perspectief van Van Heutsz op Van Daalen, waar best iets van te vinden is.

Nu hoop ik dat ergens nog een doos op zolder staat met het dagboek of de brieven van Van Daalen. Hij had temperament in zijn persoonlijke correspondentie maar in het openbaar toonde hij zelfbeheersing. Stille waters, diepe gronden, inderdaad.  Dus als u die doos heeft staan, laat u het mij weten? Want dan ben ik  boek-technisch meteen over de streep getrokken.

www.indischeschrijfschool.nl