Pizza bestel je overal. Bij de buurtsuper, via een app, of je gooit een diepvriesvariant in de oven. Maar wie voor het eerst een echte Napolitaanse pizza eet, merkt meteen dat het om iets fundamenteel anders gaat.

In Den Haag groeit het aanbod van restaurants die zich richten op deze traditionele bereidingswijze. Dat past bij een stad die culinair steeds breder wordt, met een eetcultuur die verder reikt dan de bekende Haagse haring en de Indische rijsttafel. Op straten als de Denneweg, het Noordeinde en de Frederik Hendriklaan verschijnen steeds vaker concepten die draaien om ambachtelijkheid en herkomst van ingrediënten.

Een voorbeeld daarvan is Pizza Beppe op de Denneweg, een van de vestigingen van een keten die inmiddels bijna dertig locaties in Nederland telt en als eerste Nederlandse keten AVPN-gecertificeerd is. Die afkorting duikt steeds vaker op in de horecawereld, maar wat betekent het eigenlijk voor wat er op je bord belandt?

Wat die Napolitaanse certificering inhoudt

AVPN staat voor Associazione Verace Pizza Napoletana, een organisatie die in 1984 werd opgericht in Napels. Het doel was helder: vastleggen hoe een authentieke pizza Napoletana bereid hoort te worden en voorkomen dat de term verwatert tot een loze marketingkreet. Restaurants die het keurmerk willen voeren, moeten zich houden aan een gedetailleerd productieprotocol.

Dat protocol schrijft onder meer voor welk type bloem gebruikt mag worden, hoe lang het deeg moet rijzen en op welke temperatuur de pizza gebakken wordt. Een echte Napolitaanse pizza gaat in een houtgestookte oven van rond de 485 graden Celsius en is binnen zestig tot negentig seconden klaar. Het resultaat is een bodem die aan de rand luchtig opbolt en in het midden zacht en flexibel blijft.

Voor de consument biedt zo'n keurmerk een concrete garantie. Het is geen vaag kwaliteitslabel, maar een meetbare standaard met inspecteurs die daadwerkelijk langskomen. In Nederland zijn er nog relatief weinig restaurants die deze certificering dragen, wat het voor Haagse pizzaliefhebbers opvallend maakt dat er een gecertificeerde locatie op de Denneweg zit.

Ingrediënten waar niets achter te verbergen valt

Naast de bereiding draait Napolitaanse pizza om een beperkt aantal grondstoffen van hoge kwaliteit. De tomatensaus wordt traditioneel gemaakt van San Marzano-tomaten, een langwerpig ras dat groeit op de vulkanische grond rond de Vesuvius in de regio Campanië. Deze tomaten hebben een lage zuurgraad en een natuurlijke zoetheid die zich leent voor een saus zonder toevoegingen.

De mozzarella is minstens zo belangrijk. In Napels wordt doorgaans Fior di Latte gebruikt, een variant van koemelk die zachter en vochtiger is dan de geraspte mozzarella uit de supermarkt. Samen met verse basilicum en olijfolie vormt dit de basis van de klassieke Margherita. Meer heb je niet nodig, en meer hoort er ook niet op.

Juist dat minimalisme maakt het zo veeleisend. Er valt niets te maskeren achter dikke lagen kaas of een overvloed aan toppings. Elk ingrediënt moet op zichzelf kunnen staan. Een slechte tomaat proef je direct, net als een deeg dat te kort of te lang gerezen is.

Hoe de Haagse eetcultuur steeds specifieker wordt

Den Haag heeft zich de afgelopen tien jaar ontwikkeld tot een stad met een steeds gevarieerder horecalandschap. Naast de gevestigde Indonesische en Surinaamse keukens die de stad al decennia kenmerken, is er ruimte ontstaan voor gespecialiseerde concepten. Van Japanse ramen tot Argentijnse empanadas: de stad trekt ondernemers aan die zich op één discipline richten en daar serieus werk van maken.

De Denneweg is daar een passend voorbeeld van. De straat, vlak bij het Lange Voorhout, combineert kleine winkels met restaurants en cafés die elk een eigen karakter hebben. Het is geen groot uitgaansgebied, maar eerder een plek waar je bewust naartoe gaat voor een gerichte ervaring. Pizza Beppe op de Denneweg past in dat straatbeeld als een restaurant dat draait om één specialiteit en daar niet van afwijkt.

Wie benieuwd is naar het verschil tussen een reguliere pizza en de Napolitaanse variant, hoeft in Den Haag dus niet ver te zoeken. Het verschil zit niet in een hoger prijskaartje of een chiquer interieur, maar in de techniek, de grondstoffen en de traditie achter elke pizza die uit die gloeiend hete oven komt.