Uit een evaluatie van de Haagse Stimuleringsregeling Bewonersinitiatieven Veiligheid blijkt dat gesubsidieerde initiatieven een bescheiden maar relevante bijdrage leveren aan het verbeteren van de leefbaarheid en veiligheid in hun woonomgeving.
Ook concluderen de onderzoekers van het Verwey Jonker Instituut dat de aanvragers verschillende ervaringen hebben met de regeling op het vlak van het aanvragen, de toekenning en de verantwoording. Het ene initiatief ervaart bepaalde aspecten als positief, terwijl andere initiatieven dezelfde aspecten juist als knelpunt ervaren.
Als knelpunt ervaren sommige initiatieven het feit dat de subsidie moet worden aangevraagd door een rechtspersoon. De reacties van de gemeente worden bijvoorbeeld automatisch alleen verzonden naar de rechtspersoon, waardoor bewoners langer moeten wachten. Een laatste knelpunt is dat het afleggen van verantwoording moet gebeuren via een door alle bij het initiatief betrokken actoren ondertekende evaluatie. Tijdrovend en complex vindt een groot deel van de initiatieven aldus de onderzoekers.
Zij wijzen er op dat de initiatieven onder meer de politie en zorg- en welzijnsorganisaties voorzien van informatie die nodig is om de leefbaarheid en veiligheid te verbeteren en bij preventie van high impact crimes. Ter illustratie van het nut van de initiatieven wijzen de onderzoekers er op dat twee speerpunten in het nieuwe Integraal Veiligheidsplan van de gemeente Den Haag zijn het voorkomen van high impact crimes en het aanpakken van overlast en onveilige situaties in de openbare ruimte.
Het instituut geeft het college ook een aantal adviezen mee. De eerste is om de inhoud van de Stimuleringsregeling inhoudelijk niet te veranderen. Ook moet de gemeente beter communiceren omtrent de flexibiliteit rondom bijvoorbeeld het reserveren van geld voor grote uitgaven op een later moment.
Ook vinden de onderzoekers dat de gemeente moet overwegen de manier waarop de bewonersinitiatieven verantwoording moeten afleggen nog verder te vereenvoudigen. Daarnaast is het te overwegen om de initiatieven bij de evaluatie alleen te vragen om de handtekening van de wijkagent en het stadsdeel.
Een laatste suggestie lijkt niet geheel onbelangrijk: maak nog eens goed duidelijk wat je als gemeente nu precies van bewonersinitiatieven verwacht. Dit voorkomt dat de vrijwilligers zich genoodzaakt voelen om overlastgevende groepen aan te spreken en daardoor in onveilige situaties terechtkomen.