De zeewaterwarmtecentrale ZWWC van Vestia is aan het eind van dit jaar verdwenen omdat het zogenoemde systeem van warmte en koude opslag (WKO) in oktober in gebruik wordt genomen. Daardoor is er volgens een woordvoerster geen noodzaak meer voor de centrale die sinds 2008 duurzame warmte en koeling levert aan 764 woningen in Duindorp.
Volgens de fractie van Hart voor Den Haag/Groep de Mos is er onder de betrokken bewoners onduidelijkheid over wat er gaat gebeuren met de centrale. De partij vroeg zich in vragen aan het college daarom af of de centrale bleef bestaan om extra te generen.
De woordvoerster van Vestia geeft aan dat de oorspronkelijke afspraak tussen haar bedrijf en de gemeente was dat de centrale na vijf jaar verplaatst zou worden. ‘Door de economische crisis liepen echter de woningbouwplannen op het voormalig Norfolkterrein vertraging op en daarmee verdween de noodzaak van verplaatsing van de ZWWC. Om voldoende ruimte te maken voor de resterende nieuwbouw wordt de kade van de 3e haven opgeschoven. Daarom moet de bestaande ZWWC vóór eind 2020 verplaatst zijn.’
In de vragen aan het college rept HvDH/Groep de Mos ook over een slechte relatie tussen de bewoners van de woningen en Vestia. Volgens de fractie hebben de bewoners behoefte aan mediation die moet zorgen voor beter overleg tussen de betrokken partijen. 
Vestia ziet geen directe aanleiding voor mediation, omdat het bedrijf op enkele storingen na weinig tot geen klachten heeft gehad in de afgelopen 12 jaar over de warmtelevering. De woordvoerster wijst er op dat na de grote storing in 2018 een ‘meer dan de contractueel verschuldigde compensatie is uitgekeerd'.
“Maar, wij willen wel – als daar behoefte aan is vanuit de bewoners die gebruik maken van de warmte van de zeewaterwarmtecentrale – in gesprek gaan en blijven met een afvaardiging van deze bewoners”, stelt Vestia.  “Eind 2018 hebben wij met diverse vertegenwoordigers van bewoners die met ons een contract voor warmtelevering hebben, een overleg gehad. Dit overleg is eenmalig geweest, omdat er tussen de verschillende vertegenwoordigers geen consensus bestond. Om de overleggen voort te zetten hebben we de bewoners gevraagd om zich te verenigen in één groep, met gedeelde belangen en uitgangspunten. Het is voor ons niet werkbaar om met verschillende groepen met verschillende perspectieven te overleggen. Dit leidt tot onduidelijkheid voor de bewoners maar ook voor ons.”